Home
Kennis en Economie
Recht en Veiligheid
Europa
Jihad vs McWorld
E-government
Nieuwe democratie
   archief december 2005
archief september 2005
archief juli 2005
archief mei 2005
archief april 2005
archief maart 2005
archief februari 2005
archief augustus 2004
archief januari 2006
Columns
Politici
Overzicht thema`s
Verkiezingen
Tools
Het Belgenrapport
Nieuwsbrief
Colofon
Poldi.Net




Transparante transitie
Ytsen Deelstra Gepost:     woensdag, 21 januari 2004, 15:00
Van:     < Ytsen Deelstra >
URL:     < http://www.dhv.nl >

Ons huidige mobiliteitsysteem zorgt voor milieuproblemen. Het realiseren van duurzame concepten kan niet zonder samenwerking tussen publieke en private partijen. Maar hoe doe je dat effectief en eerlijk?

Duurzame mobiliteit
Aan ons mobiliteitssysteem zijn inherente problemen verbonden zoals de toenemende congestie en het gebruik van fossiele brandstoffen. Velen wensen een transitie naar duurzamere mobiliteitsconcepten. De grens tussen publiek en privaat roept voor de transitie naar duurzame mobiliteit dilemmaís op. Ten eerste dat publiek en privaat niet zonder elkaar een transitie kunnen realiseren. En ten tweede dat de overheid door strategische beslissingen Ė waarbij niet de gehele markt betrokken is geweest Ėoneerlijke concurrentieverhoudingen creŽert.

Tot elkaar veroordeeld
Publieke en private partijen zijn tot elkaar veroordeeld. Sommige private partijen, zoals oliemaatschappijen en autofabrikanten, kijken ver vooruit bij het ontwikkelen van nieuwe technologie zoals autoís op waterstof of biomassa. Technisch is er van alles mogelijk om tot duurzamere mobiliteit te komen. Maar private partijen kunnen zelf niet zorgen voor de invoering van nieuwe technologieŽn. Het is in feite een publieke taak om er voor te zorgen dat de randvoorwaarden (marktcontext) worden gecreŽerd die de invoering van de nieuwe technologieŽn mogelijk maakt. En dat is niet zo gemakkelijk. Ten eerste omdat de investering in benodigde infrastructuur en voldoende schaal gigantisch zijn (ook al valt dat op grotere tijdsschalen eigenlijk mee). Ten tweede omdat de instrumenten die de overheid kan inzetten om de invoering te bespoedigen (zoals prijsbeleid voor brandstoffen) door verkokering niet tot beleid worden gemaakt. En ten derde omdat de politiek niet wil beslissen tot dergelijke maatregelen omdat deze op korte termijn populair maken bij het electoraat en sommige maatschappelijke organisaties.

Voortrekken
De oplossing voor dit dilemma is om de risicoís van het invoeren van nieuwe technologieŽn over de grenzen van het publieke en het private beheersbaar te maken en dus met elkaar te delen. De overheid loopt nog wel het risico om sommige marktpartijen voor te trekken. Het is namelijk ondoenlijk om alle marktpartijen bij transitieprocessen te betrekken. Daarnaast willen ook niet alle partijen ook meedoen. Beslissingen die toewerken naar bijvoorbeeld de invoering van waterstof kunnen dan ook sommige marktpartijen voortrekken, omdat Shell wel meedoet aan de mobiliteitstransitie maar Esso niet. Een oplossing hiervoor is om transitieprocessen volledig transparant te maken en open participatie te laten kennen. Zo kunnen marktpartijen die niet meedoen zich nooit beroepen op oneerlijke concurrentie. Het ministerie van Economische Zaken hanteert een dergelijke strategie www.energietransitie.nl.

Ytsen Deelstra is adviseur bij DHV Management Consultants